مطالعه پیرامون قرآن ما را با"اصالت های سه گانه"ی این کتاب آشنا می کند.

اولین اصالت قرآن اصالت انتساب است؛ یعنی اینکه بدون شبهه و بدون آنکه نیازی به پی جویی نسخه های قدیمی باشد، روشن است که آنچه امروز به نام قرآن مجید تلاوت می شود عین همان کتابی است که آورنده ی آن حضرت محمد بن عبد الله صلی الله علیه و آله و سلم به جهان عرضه کرده است.

اصالت دوم اصالت مطالب است، به این معنی که معارف قرآن التقاطی و اقتباسی نیست بلکه ابتکاری است. تحقیق در این زمینه وظیفه ی شناخت تحلیلی است.

اصالت سوم اصالت الهی قرآن است؛ یعنی اینکه این معارف از افق ماوراء ذهن و فکر حضرت رسول صلی الله علیه و آله و سلم به ایشان افاضه شده است و ایشان صرفا حامل این وحی و این پیام بوده اند و این نتیجه ای است که از شناخت ریشه ای قرآن به دست می آید. اما شناخت ریشه ای و به عبارت دیگر تعیین اصالت معارف قرآنی مبتنی بر شناخت نوع دوم است. از این رو ما بحث خود را از شناخت تحلیلی شروع می کنیم، یعنی به بررسی این امر می پردازیم که محتویات قرآن چیست و چه مسائلی در قرآن مطرح گردیده و درباره ی چه مسائلی بیشتر حساسیت نشان داده شده و موضوعات آن چگونه ارائه شده است

اگر در شناخت تحلیلی نتوانیم حق مطلب را ادا کنیم و از عهده ی آن به خوبی بیرون بیاییم و بامعارف قرآنی آشنایی کافی پیدا کنیم، در آن صورت به اصالتی می رسیم که عمده ترین اصالت های قرآن است و آن عبارت است از "اصالت الهی" یعنی معجزه بودن قرآن

شرایط آشنایی با قرآن

آشنایی با قرآن به مقدماتی نیازمند است که در اینجا به اختصار آنها را ذکر می کنیم:

یکی از شرط های ضروری شناخت قرآن آشنایی به زبان عربی است. همان گونه که شناخت حافظ و سعدی بدون دانستن زبان فارسی ممکن نیست، آشنایی با قرآن هم که به زبان عربی نگاشته شده بدون دانستن زبان عربی امکان پذیر نیست.

شرط دیگر، آشنایی با تاریخ اسلام است زیرا قرآن یکباره توسط پیامبر عرضه نشده باشد، بلکه این کتاب در طول23 سال دوران زندگی پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم در خلال جریان پر هیجان تاریخ اسلام نازل شده است و از همین روست که آیات قرآن به اصطلاح شان نزول دارند.

شان نزول چیزی نیست که معنای آیه را در خود محدود کند بلکه به عکس، دانستن شان نزول تا حد زیادی در روشن شدن مضمون آیات موثر و راهگشاست.

شرط سوم، آشنایی با سخنان پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم است. ایشان به نص خود قرآن اولین مفسر این کتاب است. مفسر یعنی بیان کننده، و در قرآن آمده است:" ...و ما این ذکر(قرآن) را بر تو نازل کردیم، تا آنچه به سوی مردم نازل شده است برای آنها روشن سازی..."(نحل/44) و یا در آیه ی دیگر می فرماید:" او کسی است که در میان جمعیت درس نخوانده رسولی از خودشان برانگیخت که آیاتش را بر آنها می خواند و آنها را تزکیه می کند و به آنان کتاب(قرآن) و حکمت می آموزد هرچند پیش از آن در گمراهی آشکاری بودند......."(جمعه/2)

طبق نظر قرآن، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم خود مبین و مفسر این کتاب است و آنچه از پیامبر رسیده ما را در تفسیر قرآن یاری می دهد.و اما برای ما که شیعه هستیم و به ائمه ی اطهار علیه السلام معتقدیم و اعتقاد داریم آنچه را که پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم از ناحیه ی خدا داشته به اوصیاء گرامی اش منتقل کرده است، روایات معتبری که از ائمه رسیده نیز همین اعتبار روایات معتبری را دارد که از ناحیه ی رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم رسیده است و لهذا روایات موثق ائمه کمک بزرگی است در راه شناخت قرآن

منبع: قرآن شناسی علامه طباطبایی(ره)




برچسب ها : اصالت ,  قرآن ,  الهی بودن ,  اصالت مطلب ,  اصالت انتساب , 

دسته بندی : قرآن شناسی ,