جنبه های روانشناختی در تمثیل های ادبی قرآن و تاثیر آن در تربیت انسان

نویسندگان: دکتر سیداسماعیل حسینی اجداد(استاد یار دانشگاه گیلان)، دكتر رحمت پورمحمد

( استاد یار دانشگاه گیلان) ، محمد بهرامی نصیرمحله(دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه گیلان)

محل نگهداری:

فصلنامه لسان مبین (پژوهش ادب عرب)، سال سوم، شماره 7، بهار 1391  ص 110

چکیده:

یكی از مهم ترین شیوه های تاثیرگذاری بر روح و روان، استفاده از تمثیل است. تمثیل ها علاوه بر جنبه های ادبی و بلاغی در پرورش نفوس و برانگیختن احساسات و عواطف آدمی نقش بسزایی دارند و در اعماق روح و جان نفوذ كرده و گوینده را در اهداف و مقاصد یاری می كنند. تمثیل های قرآن از یك سو چون كاملاً واقعی، حقیقی و منطبق با محیط زندگی انسان است و از سویی دیگر به دلیل بهره گیری دقیق ،حكیمانه، متعادل و هماهنگ از تمام تمایلات و عواطف و غرایز بشری، در برانگیختن احساسات و تهییج عواطف و سوق دادن روح انسان به سوی رشد و كمالات نفسانی و ملكات روحانی و كاهش نگرانی ها و اضطرابات، بسیار موثر هستند. علاوه برآن تمثیل های قرآن از روش ها و اسلوب های گوناگون و متنوعی همچون، ترغیب و تحذیر، معرفی الگوهای نیك و بد، خوف و رجاء، مدح و ذم و درشتی و نرمی و... برای اصلاح و تربیت جسم و روح بشر بهره ی فراوان برده اند.


کلیدواژگان: تمثیل های قرآنی، عواطف و احساسات، روح و روان، تربیت