یکی از ویژگی های افرادی که سلامت روانی دارند شوخ طبعی و مزاح است. شوخ طبعی نشانه ی آن است که فرد افسرده نیست، افزون بر اینکه خستگی روحی را برطرف می کند و به انسانها نشاط و شادابی می بخشد. در احادیث نیز شوخ طبعی و مزاح-البته با رعایت شرایط و آداب آن-ستوده شده است.

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرموده است: از محبوب ترین کارها نزد خدای متعال، شادمان کردن دل اهل ایمان است.

امام صادق علیه السلام نیز فرموده است:" هیچ مومنی نیست، مگر اینکه در او"دعابه" است. راوی از امام صادق علیه السلام پرسید: دعابه چیست؟ ایشان فرمود: دعابه یعنی مزاح و شوخی"

یونس شیبانی از امام صادق علیه السلام نقل کرده است که روزی آن حضرت پرسید: شوخی و مزاح کردن شما با یکدیگر چگونه است؟ گفتم: اندک است.

حضرت با لحنی عتاب آمیز فرمود: "چرا با هم مزاح و شوخی ندارید؟ شوخی و مزاح بخشی از خوش اخلاقی است و از این طریق، سرور و شادی را بر دل برادر دینی خود وارد می کنی. پیامبر هم با افراد شوخی می کرد، می خواست آنها را شادمان کند.

گاهی شوخی هم برای آنکه شوخی می کند و برای مخاطبین مفید است، اما در هر حال باید در چارچوب حق باشد؛ یعنی با کار بد دیگری همچون آزار و اذیت و توهین به دیگران یا افراط در آن همراه نباشد. پیامبر صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود:"من مزاح می کنم، ولی جز حق نمی گویم."

اگر شوخی در برخی از روایات نهی شده است، مقصود آن گونه ای است که همراه کار نا شایستی باشد یا در آن افراط شود و یا اثر نا مطلوبی در پی داشته باشد.

از دیدگاه روان شناسی، شوخی یکی از رفتارهای دفاعی است که در هنگام اضطراب و در مشکلات به انسان کمک فراوانی می کند. افراد شوخ طبع در برخورد با مشکلات، تعادل روحی خود را دیرتر از دست می دهند؛ چون برای مشکلاتشان نیز جنبه های جالب و طنز گونه ای پیدا می کنند.

 بیاییم با گفتار و کردار خود از غم و اندوه دیگران بکاهیم.




برچسب ها : شوخی ,  سلامت روان ,  اهل بیت , 

دسته بندی : قرآن و درمان بیماری ها ,